Het gedicht: Dat ik zoveel van iemand kan houden

Dat ik zoveel van iemand kan houden 

Mijn adem laat de ruit beslaan
Ik schrijf je naam op het koude glas
Vol verdriet kijk ik naar buiten
Ik wens dat je bij me was

De regen druppelt op het balkon
Ik zie de plassen in de straat
De straaltjes lopen over de ruit
Op de plek waar jouw naam staat

Terwijl je naam langzaam vervaagt
Door de warmte van binnen
Hoor ik een liedje op de radio
En begin ik zachtjes mee te zingen

Het einde van het liedje
Je naam is al verdwenen
Dat ik zoveel van iemand kan houden
En ik glimlach even.

1 reactie »

  1. anika said

    hee
    ik vind ut echt super mooi geschreven,
    en ik herken er heel veel van in mij terug.
    ik weet hoe dat is maar op de vraag hoe je zoveel van iemand kunt houden kan ik je jammer genoeg ook geen antwoord geven.
    gr anika

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: